Ksi\u0119ga Rodzaju 12:3 stanowi sedno przymierza z Abrahamem:<\/p>\n
\u201eB\u0119d\u0119 b\u0142ogos\u0142awi\u0142 tym, kt\u00f3rzy ci\u0119 b\u0142ogos\u0142awi\u0105, a ka\u017cdego, kto ci\u0119 przeklina, b\u0119d\u0119 przeklina\u0142 (\u05d5\u05b7\u05d0\u05b2\u05d1\u05b8\u05e8\u05b0\u05db\u05b8\u05d4, \u05de\u05b0\u05d1\u05b8\u05e8\u05b0\u05db\u05b6\u05d9\u05da\u05b8, \u05d5\u05bc\u05de\u05b0\u05e7\u05b7\u05dc\u05b6\u05bc\u05dc\u05b0\u05da\u05b8, \u05d0\u05b8\u05d0\u05b9\u05e8, va’avarakhah mevarakheikha, u-meqallelkha a’or<\/em>); i przez ciebie b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awione wszystkie narody ziemi\u201d.<\/p>\n W angielskim t\u0142umaczeniu werset ten wydaje si\u0119 symetryczny: b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo za b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, przekle\u0144stwo za przekle\u0144stwo \u2013 prosta zasada \u201eoko za oko\u201d. Jednak hebrajski tekst \u017ar\u00f3d\u0142owy zawiera bardziej zniuansowan\u0105 tre\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 wiele angielskich t\u0142umacze\u0144 sp\u0142aszcza, u\u017cywaj\u0105c jednego angielskiego s\u0142owa \u201ecurse\u201d (przekle\u0144stwo) w odniesieniu do dw\u00f3ch r\u00f3\u017cnych hebrajskich czasownik\u00f3w.<\/p>\n Pierwszym s\u0142owem oznaczaj\u0105cym przekle\u0144stwo, odnosz\u0105cym si\u0119 do ludzkiego dzia\u0142ania, jest \u201eqalal\u201d<\/em> (\u05e7\u05dc\u05dc). W swej istocie czasownik ten nie oznacza przede wszystkim formalnego wypowiedzenia przekle\u0144stwa. Oznacza on traktowanie czego\u015b jako nieistotnego, trywialnego lub godnego pogardy; gardzenie, umniejszanie lub lekcewa\u017cenie. Jest to ten sam rdze\u0144, kt\u00f3ry w innych miejscach jest u\u017cywany w odniesieniu do zniewa\u017cania lub przeklinania rodzic\u00f3w. Opisuje on raczej postaw\u0119 pogardy ni\u017c formalne wypowiedzenie kl\u0105twy.<\/p>\n Co ciekawe, czasownik \u201eqalal\u201d<\/em> dos\u0142ownie nale\u017cy do pola semantycznego przeciwnego do \u201ekabed\u201d (\u201eszanowa\u0107\u201d lub \u201euwa\u017ca\u0107 za wa\u017cny\u201d). \u201eQalal\u201d<\/em> kogo\u015b oznacza traktowanie tej osoby jako nieistotnej, b\u0142ahostkowej lub niegodnej szacunku. Chocia\u017c \u201eqalal\u201d<\/em> mo\u017ce czasami oznacza\u0107 \u201eprzekle\u0144stwo\u201d w zale\u017cno\u015bci od kontekstu, jego podstawowym znaczeniem jest traktowanie kogo\u015b jako nieistotnego, godnego pogardy lub ma\u0142o cenionego. Ta niuansowa r\u00f3\u017cnica jest tutaj prawdopodobnie zamierzona.<\/p>\n Drugim s\u0142owem, opisuj\u0105cym reakcj\u0119 Boga, jest \u201earar\u201d<\/em> (\u05d0\u05e8\u05e8) \u2013 termin o znacznie wi\u0119kszej wadze. Jest to s\u0142owo u\u017cyte w odniesieniu do kl\u0105twy rzuconej na w\u0119\u017ca i na ziemi\u0119 po upadku (Rdz 3,14.17), a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce w odniesieniu do formalnych kl\u0105tw przymierza w Ksi\u0119dze Powt\u00f3rzonego Prawa. Arar to standardowy hebrajski czasownik oznaczaj\u0105cy na\u0142o\u017cenie na kogo\u015b boskiej kl\u0105twy lub wyrok s\u0105dowy.<\/p>\n Tak wi\u0119c, cho\u0107 werset m\u00f3wi o b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwie za b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, nie m\u00f3wi o \u201ekl\u0105twie za kl\u0105tw\u0119\u201d. M\u00f3wi on, \u017ce ka\u017cdy, kto lekcewa\u017cy Abrahama lub traktuje go z pogard\u0105, spotka si\u0119 w zamian z surowym wyrokiem. Chodzi w\u0142a\u015bnie o t\u0119 dysproporcj\u0119.<\/p>\n Istnieje druga warstwa, kt\u00f3r\u0105 \u0142atwo przeoczy\u0107 w t\u0142umaczeniu: liczba. Wyra\u017cenie \u201eci, kt\u00f3rzy ci\u0119 b\u0142ogos\u0142awi\u0105\u201d wyst\u0119puje w liczbie mnogiej, podczas gdy \u201eten, kto ci\u0119 zniewa\u017ca\u201d \u2013 w liczbie pojedynczej. Wielu interpretator\u00f3w sugeruje, \u017ce ta asymetria subtelnie przedstawia b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo jako oczekiwan\u0105 postaw\u0119 narod\u00f3w, a tego, kto go zniewa\u017ca, jako odosobniony wyj\u0105tek. Niezale\u017cnie od tego, czy ta implikacja jest zamierzona, czy nie, zmiana gramatyczna jest nie do pomylenia i przyczynia si\u0119 do literackiej faktury tego wersetu.<\/p>\n Co ciekawe, oba czasowniki opisuj\u0105ce ludzk\u0105 reakcj\u0119 s\u0105 imies\u0142owami, przedstawiaj\u0105cymi trwa\u0142e postawy, a nie pojedyncze czyny. Kontrast dotyczy tych, kt\u00f3rzy nawykowo b\u0142ogos\u0142awi\u0105 Abrahama, oraz tego, kto charakterystycznie traktuje go z pogard\u0105.<\/p>\n W uj\u0119ciu ca\u0142o\u015bciowym te niuanse zmieniaj\u0105 emocjonalny i teologiczny wyd\u017awi\u0119k tego wersetu. Nie jest to przede wszystkim ostrze\u017cenie przed symetrycznym odwetem w stylu: \u201eprzeklnij mnie, a ja przekln\u0119 ciebie w odpowiedzi\u201d. Bardziej przypomina to nast\u0119puj\u0105ce stwierdzenie: pogarda, nawet w swojej najl\u017cejszej i najpowszechniejszej formie, poci\u0105ga za sob\u0105 nieproporcjonalnie powa\u017cne konsekwencje.<\/p>\n Angielskie t\u0142umaczenie \u201eprzekl\u0105\u0107\u201d zar\u00f3wno dla s\u0142owa qalal<\/em>, jak i arar<\/em> zaciemnia t\u0119 asymetri\u0119, sprawiaj\u0105c, \u017ce werset brzmi jak sprawiedliwa wzajemno\u015b\u0107, podczas gdy w j\u0119zyku hebrajskim b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo jest przedstawione jako powszechne oczekiwanie, a s\u0105d jawi si\u0119 jako wyj\u0105tkowa, ale surowa reakcja.<\/p>\n T\u0142umaczenia nie pope\u0142niaj\u0105 b\u0142\u0119du, u\u017cywaj\u0105c s\u0142owa \u201eprzekle\u0144stwo\u201d w odniesieniu do obu tych termin\u00f3w; nie ma bowiem jednego angielskiego s\u0142owa, kt\u00f3re oddawa\u0142oby konotacj\u0119 pogardy zawart\u0105 w s\u0142owie qalal<\/em> w przeciwie\u0144stwie do s\u0119dziowskiej mocy s\u0142owa arar. Jednak czytelnicy polegaj\u0105cy wy\u0142\u0105cznie na angielskim t\u0142umaczeniu pomijaj\u0105 subtelno\u015b\u0107 zawart\u0105 w tek\u015bcie oryginalnym: werset ten dotyczy bardziej powagi pogardy ni\u017c wzajemnego przeklinania na zasadzie \u201eoko za oko\u201d.<\/p>\n Nie ka\u017cde angielskie t\u0142umaczenie w r\u00f3wnym stopniu zniwelowuje to rozr\u00f3\u017cnienie. NIV jest jednym z wyra\u017aniejszych przyk\u0142ad\u00f3w po\u0142\u0105czenia obu hebrajskich czasownik\u00f3w w to samo angielskie s\u0142owo, oddaj\u0105c ten werset jako \u201eka\u017cdego, kto ci\u0119 przeklina, ja przekln\u0119\u201d, co ca\u0142kowicie zaciera r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy qalal<\/em> a arar<\/em>.<\/p>\n Natomiast ESV w niezwyk\u0142y spos\u00f3b zbli\u017ca si\u0119 do zachowania tego niuansu. T\u0142umaczy ten werset w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b: \u201eB\u0119d\u0119 b\u0142ogos\u0142awi\u0142 tym, kt\u00f3rzy ci\u0119 b\u0142ogos\u0142awi\u0105, a tego, kto ci\u0119 zniewa\u017ca, b\u0119d\u0119 przeklina\u0142, i w tobie b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awione wszystkie narody ziemi\u201d. T\u0142umacz\u0105c s\u0142owo qalal<\/em> jako \u201eha\u0144bi\u201d zamiast \u201eprzeklina\u201d, ESV odr\u00f3\u017cnia l\u017cejsze, oparte na pogardzie znaczenie ludzkiego czynu od ci\u0119\u017cszej, s\u0105dowej wagi s\u0142owa arar<\/em>, kt\u00f3re rezerwuje wy\u0142\u0105cznie dla reakcji Boga. Ten jeden wyb\u00f3r s\u0142owny \u2013 \u201eha\u0144bi\u201d zamiast \u201eprzeklina\u201d \u2013 przywraca znaczn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 literackiej i teologicznej asymetrii, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142 przekaza\u0107 tekst hebrajski.<\/p>\n Tekst hebrajski z Ksi\u0119gi Rodzaju 12:3 przypomina nam, \u017ce B\u00f3g nie postrzega pogardy tak, jak my cz\u0119sto to robimy. Wy\u015bmiewanie, pogard\u0119 i zwyk\u0142y brak szacunku traktujemy jako drobne wykroczenia, ale Pan ocenia je inaczej. Lekcewa\u017cenie nosiciela Jego przymierza oznacza lekcewa\u017cenie Jego w\u0142asnych zamierze\u0144. W\u0142a\u015bnie dlatego ludzki czyn opisano stosunkowo \u0142agodnym s\u0142owem \u201eqalal\u201d<\/em>, podczas gdy Bo\u017c\u0105 reakcj\u0119 wyra\u017cono znacznie powa\u017cniejszym s\u0142owem \u201eorar<\/em>\u201d. Ta nier\u00f3wnowaga jest zamierzona. Nie podkre\u015bla ona znaczenia cz\u0142owieka, lecz boskie zaanga\u017cowanie w obietnice przymierza. Jednocze\u015bnie werset ten zaczyna si\u0119 i ko\u0144czy b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem. B\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, a nie s\u0105d, jest g\u0142\u00f3wnym zamiarem Boga wobec narod\u00f3w. Poprzez Abrahama, a ostatecznie poprzez Mesjasza Izraela, wszystkie rodziny ziemi s\u0105 zaproszone do tego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. Ostrze\u017cenie pozostaje realne, ale s\u0142u\u017cy ono wy\u017cszemu celowi, jakim jest ochrona kana\u0142u, przez kt\u00f3ry Bo\u017ca \u0142aska odkupienia dotrze pewnego dnia do ca\u0142ego \u015bwiata.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ksi\u0119ga Rodzaju 12:3 stanowi sedno przymierza z Abrahamem: \u201eB\u0119d\u0119 b\u0142ogos\u0142awi\u0142 tym, kt\u00f3rzy ci\u0119 b\u0142ogos\u0142awi\u0105, a ka\u017cdego, kto ci\u0119 przeklina, b\u0119d\u0119 przeklina\u0142 (\u05d5\u05b7\u05d0\u05b2\u05d1\u05b8\u05e8\u05b0\u05db\u05b8\u05d4, \u05de\u05b0\u05d1\u05b8\u05e8\u05b0\u05db\u05b6\u05d9\u05da\u05b8, \u05d5\u05bc\u05de\u05b0\u05e7\u05b7\u05dc\u05b6\u05bc\u05dc\u05b0\u05da\u05b8, \u05d0\u05b8\u05d0\u05b9\u05e8, va’avarakhah mevarakheikha, u-meqallelkha a’or); i przez ciebie b\u0119d\u0105 b\u0142ogos\u0142awione wszystkie narody ziemi\u201d. W angielskim t\u0142umaczeniu werset ten wydaje si\u0119 symetryczny: b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo za b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, przekle\u0144stwo za przekle\u0144stwo \u2013 prosta zasada \u201eoko […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"give_campaign_id":0,"footnotes":""},"categories":[229],"tags":[],"class_list":["post-21221","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hebrew"],"yoast_head":"\nDwa r\u00f3\u017cne s\u0142owa oznaczaj\u0105ce \u201eprzekle\u0144stwo\u201d<\/h4>\n
Asymetria gramatyczna<\/h4>\n
Dlaczego ma to znaczenie dla interpretacji tego wersetu<\/h4>\n
Jak angielskie t\u0142umaczenia radz\u0105 sobie z tym wersetem<\/h4>\n
Wniosek<\/h4>\n